vallen2

Even vallen

  Vluchten. Ik ben er goed in gebleken. Vluchten voor verdriet, vooral. Vluchten voor gemis, ook. Onvermoeibaar verstop ik me al jaren voor veel van wat hoort bij verliezen wat je lief hebt. Liever dan lief, zelfs. Maar soms lukt het even niet. Ik zit op het klamme gras van … Lees verder →


kontkarma

Kontkarma

Ik werd laatst op mijn kont geslagen. Hard. Zomaar. Uit wellust. Door een man die ik kende. Het was in het voorbijgaan, op een hectisch moment en ik was te verbaasd om gelijk in te grijpen. Een toestand, nogal. Om meerdere redenen. Maar vooral omdat: wie slaat er nou een … Lees verder →


IMG_4915

Goed recht?

Systemen in Nederland zijn lang niet altijd rechtvaardig. En het recht is ook niet per se rechtvaardig, kwam ik dit jaar achter. Dat leerde ik toen ik ongewild in conflict kwam met mijn ex. “Ze komt bij jou wonen”De details van twee jaar lang een krakkemikkig co-ouderschap doen er niet … Lees verder →


minkem

Goed

Ik deed me echt veel groter voor, vandaag. Veel en veel groter dan dat ik ben. Want ik moest Emily iets vertellen. Iets dat mij heel veel verdriet deed om te zeggen. En iets waarvan ik me niet anders kon en kan voorstellen dan dat het haar hart zou doen breken. … Lees verder →


design

Kom inderdaad maar niet naar Nederland

Ik denk dat het volkomen terecht is dat Nederland aan populariteit verliest als veilig toevluchtsoord. Ook (of liever: zelfs) ik raad het vluchtelingen, waar ook ter wereld, af om hier naartoe te komen. Want Nederland heeft een heel lelijk gezicht gekregen. Dus: kom niet. De ene helft van de Nederlanders … Lees verder →


alles gebeurde

Alles gebeurde

Mam, de Bijenkorf stopt met de Drie Dwaze Dagen. Het was zelfs op het nieuws. En ik dacht aan je. Aan de boekjes op de keukentafel en het verlanglijstje dat je maakte, vroeger. Zelf had ik er niet zoveel mee, behalve dat ik het lippenstiftdoosje met spiegel dat je er ooit … Lees verder →


allekinderen

Je kinderen zijn je kinderen niet…

Mijn moeder was groot aanhangster van Kahlil Gibran. In zijn geest voedde zij mij op. “Je kinderen zijn je kinderen niet” schreef hij. “Ze komen door je, maar ze zijn niet ván je”. Ik ben het hartgrondig met hem eens en dus ook met mijn moeder. Maar je kunt het makkelijk … Lees verder →


jij zou dus niet gaan

Jij zou dus niet gaan?

  Jij zou dus niet gaan? Echt even eerlijk: jij zou níet gaan? Als ze (wie ze ook mogen zijn) hier bommen gooien, huizen vernietigen? Als je broers, zussen, buren, vrienden hun bebloede kinderen ziet begraven? Dan zou jij niet gaan? Jij zou dus blijven. In je gebombardeerde huis, rouwend … Lees verder →


20120825-175331.jpg

Ik ben zo blij dat je er was

Ik ben blij dat je me hebt leren zien dat alleen nu en vandaag belangrijk is. Dat je moet kijken naar de dingen die je hebt en niet naar de dingen die je niet hebt. Dat het leven een groot avontuur is. Lieve, lieve mama, ik ben blij dat jij … Lees verder →


minkenem

Laat me nog blijven tot dan

“Weet jij eigenlijk of je begraven wil worden, of gecremeerd?” Bij mij thuis hadden we vroeger stevige gesprekken. Het was een vraag van mijn moeder met daarna een vurig betoog over haar wens om gecremeerd te worden. As tot as, dat werk. “Ik wil gewoon niet dood” was het antwoord … Lees verder →


r

Nieuw leven

Hij was er uiteindelijk zomaar. Plotseling. Een beeld dat ik nooit meer zal vergeten. Kleine zwarte haartjes, glimmend gezichtje. Hij huilde kort, maar krachtig. Ik zag mijn neefje geboren worden. Al weken had ik mijn vluchttas klaarstaan en was ik elk moment paraat om naar Den Haag te kunnen rijden. … Lees verder →


dvhn 6 juni

Minke in het Dagblad van het Noorden over Zie je Morgen

Twee uur lang sprak ik met Maaike Borst van het Dagblad van het Noorden. Over waarom ik begon met schrijven en waarom ik dat blijf doen. Heel erg spannend om zo’n persoonlijk verhaal te laten opschrijven en in de krant te zien staan. En ook erg mooi. Afgelopen zaterdag stond … Lees verder →


neefje

Zusje

Mijn zusje is zwanger. Ze belde me rond bijna middernacht met het nieuws. Ik lag al in bed. En ik wist heel lang niets te zeggen. “Minke, ben je er nog?” “Ja, ik ben er nog.” “Je zegt niets.” “Dat klopt. Lieverd. Je bent zwánger.” “Ja. Ik weet niet wat … Lees verder →


schoentjes

Sprookjes

Onhoorbaar huilde ze. Van die snikken in stilte. Met grote, dikke tranen uit haar dichtgeknepen oogjes. Snikhete dag en ze zat naast me in de auto. Want voorin zitten is cool. Maar nu even niet. Nu was niks cool. Nu was alles verdriet. En ik snapte heel erg goed waarom. … Lees verder →


papa

Rock and roll afscheid

Ze hebben daar aan de Crematoriumlaan nog lang nagepraat, gok ik. Terzijde: kunnen we niet een keer een mooiere naam voor deze straat bedenken? Want, hoewel praktisch: er ligt inderdaad een crematorium, is het ook wat plastisch. “Laan van de laatste groet” ofzo? Zou ik fijn vinden.  Zelf wist ik … Lees verder →


grootverdriet

Stilte

Het gekke van verdriet: het komt op heel vreemde momenten. Zomaar. Groot Verdriet huist in kleine dingen. Zo herinner me ik dat ik vlak na het overlijden van mijn vader op de fiets zat en met tegenwind een hoog viaduct op moest. Als ik me niet vergis, regende het ook … Lees verder →


IMG_0901

Opgelet, het beeft. En: sorry.

Ik geef gelijk en eerlijk toe: ik heb de aardbevingen in mijn eigen provincie ook niet altijd even serieus genomen. Wat dat betreft was ik best zoals de rest van Nederland. Een scheurtje hier en daar, een beefje zo nu en dan: tuurlijk, vervelend. Maar niet gelijk reden om met … Lees verder →


IMG_0557

Dubai #7 Strand & Souks

Dubai kent veel en mooi strand. Er wordt, net als eigenlijk bij alles in Dubai, veel aandacht en onderhoud besteed aan zand en zee om de ervaring maar zo mooi mogelijk te maken. We zagen eerder al luxe hotels en winkels bij Jumeirah Beach alwaar het fijn relaxen leek. Er … Lees verder →


goddeloze vrouw

Ik ben een Goddeloze Vrouw

Ik ben een Goddeloze Vrouw. Of een Godenloze vrouw, zo je wil. Mijn ouders geloofden in niks en ik dus ook in niks. Of, nou ja: niks? Ze geloofden in van alles, alleen niet in een God van welke aard dan ook. En ik dus ook niet. Er zijn echt … Lees verder →


IMG_0540

Dubai #6 De woestijn in…

Als we na onze Dubai Citytrip bij ons hotel worden afgezet krijgen we van Saweed een half uurtje om ons op te frissen en wat warme kleren mee te nemen voor het tweede programma-onderdeel: de woestijn. Hij waarschuwt ons niet te veel te eten omdat de auto wat zal schudden. … Lees verder →