Kontkarma

Ik werd laatst op mijn kont geslagen. Hard. Zomaar. Uit wellust. Door een man die ik kende. Het was in het voorbijgaan, op een hectisch moment en ik was te verbaasd om gelijk in te grijpen. Een toestand, nogal. Om meerdere redenen. Maar vooral omdat: wie slaat er nou een vrouw zomaar op d’r kont? 

De meneer in kwestie was er een in de categorie “zakelijke relatie”. En dat maakte de toestand nog meer tot een toestand. Het was immers geen willekeurige, dronken, gestoorde man die ik toch nooit meer zou zien. Het was iemand waarmee ik samen moest werken. Moest, ja. Het leek mij in ieder geval goed met de man in kwestie in gesprek te gaan over hetgeen dat gebeurde. Maar dat lukte niet zo goed. Ineens werd de telefoon niet opgenomen, mail niet beantwoord. Dus mailde ik uiteindelijk maar dat de samenwerking moest stoppen. Want: wie slaat er nou een vrouw zomaar op d’r kont?

Nu las ik over een vrouw die een beetje hetzelfde gebeurde. Zij werd in haar billen geknepen tijdens het hardlopen, deed aangifte en de politie deed een getuigenoproep. Terecht. Want wie knijpt er nou een vrouw zomaar in d’r kont? 

Ik deed geen aangifte. Ik vond het al lastig genoeg. Niet alleen omdat er een soort Keulensyndroom optrad bij wat mensen om mij heen. Want: niemand slaat een vrouw zomaar op d’r kont, toch? Dan moet je wel iets hebben gedaan om dat uit te lokken. Niet. Dus. En nooit, ook. Niemand hoort zomaar aan mij te zitten. Niet in het geval van een kort rokje, niet bij een biertje te veel, ook niet als je je gewoon niet in kan houden. Dan blijf je maar lekker thuis. Bij je eigen vrouw. En haar kont. Toch?

Mijn kontenklapper liet verder niks meer van zich horen. Toch best bijzonder voor iemand die wel het lef had mijn billen te beslaan, vond ik. En ik deed dus geen aangifte. Maar ben wel heilig gaan geloven in kontkarma: het fenomeen waarbij je bijvoorbeeld etterige steenpuisten rondom je bilnaad ontwikkelt als je ongewenst aan andervrouwsbillen hebt gezeten. Of willekeurige onverklaarbare ongemakken zult ondergaan vanaf het moment dat je de handjes niet thuis kan houden. Kontkarma; it’s a bitch.

Categorieën: andere dingetjes

Eén reactie

Geef een reactie